At age 13, Marriott went into business for himself, enlisting his younger siblings to help raise lettuce on a few fallow acres on the farm. The harvest at summer's end brought $2,000, which Marriott immediately presented to his father. The next year, Hyrum entrusted his eldest son with the sale of a herd of 3,000 sheep, sending the boy and his woolly charges without escort by rail to San Francisco.
As much as Bill loved the open spaces and grandeur of the Rockies, he dreamed of a life beyond the family farm. Without an education, however, his prospects were limited. After completing a two-year mission for the Mormon Church in New England, Marriott returned to Utah in 1921 to pursue a college degree, graduating first from Weber Junior College and then the University of Utah. Tuition money came from assorted jobs, including a regular summer stint selling woolen underwear to lumberjacks in the Pacific Northwest.
While finishing up at the university, Marriott hatched plans for starting a business of his own, thousands of miles away, in the nation's capital. Bill had passed through hot, muggy Washington, D.C., at the end of his mission and recognized a tailor-made market for A&W Root Beer. He secured the A&W franchise for Washington, D.C. - plus Baltimore and Richmond - and headed east in the spring of 1927. Marriott and partner Hugh Colton pooled $6,000 to buy equipment and rent space for their tiny operation. On 20 พฤษภาคม 2470 - the day aviator Charles Lindbergh began his historic transatlantic solo flight - the duo opened their nine-stool root beer stand at 3128 14th Street, NW.
His fledgling business launched, Marriott raced back to Utah just two weeks later to attend another event that promised to change his life: his wedding to Alice Sheets. On 9 มิถุนายน 2470, one day after Alice graduated from the University of Utah, the pair married in Salt Lake City. The couple's honeymoon consisted of a long, hot, bumpy drive back to Washington, D.C., in Bill's Model T Ford.
For the next 58 years - until his death in สิงหาคม 1985 - J. Willard Marriott rarely rested. Whether adding locations, perfecting procedures or expanding into new enterprises, Marriott breathed, ate, lived, and dreamed about his business. Even when his older son, J. Willard "Bill" Marriott, Jr., took over most major responsibilities after being named the company's CEO in 1972, the founder could not bring himself to retire. A true hands-on manager, he thoroughly enjoyed visiting Marriott's increasingly far-flung locations, as well as spending time with the ever-growing ranks of associates who - in his eyes - were the secret of his company's success. "Take care of associates and they'll take care of your customers," he constantly advised Marriott's managers, voicing a deeply held belief that remains the keystone of the company's culture.
ความกังวลของผู้ก่อตั้งที่มีต่อคนอื่นๆ ยังขยายไปถึงคริสตจักร การกุศล และประเทศชาติอีกด้วยนอกจากส่วนสิบและการดำรงตำแหน่งผู้นำในศาสนจักรมอรมอนแล้ว บิลยังให้ทั้งเวลาและเงินเพื่อสนับสนุนสิ่งที่อยู่ในใจเขา โดยเน้นที่การศึกษาเป็นพิเศษนอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการรับตำแหน่งประธานาธิบดี 2 แห่ง และจัดงาน "วันแห่งเกียรติยศอเมริกา" พิเศษในปี 2513 ตามคำร้องขอของประธานาธิบดีริชาร์ด เอ็ม. นิกสันในขณะนั้น
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตที่บ้านพักตากอากาศในนิวแฮมป์เชียร์ในวันที่ 13 สิงหาคม 2528 เจ. วิลลาร์ด แมริออท ได้สรุปปรัชญาส่วนตัวที่ขับเคลื่อนเขามาทั้งชีวิตว่า "ผู้ชายควรมีความคิดสร้างสรรค์และสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ต่อไปเขาควรมีส่วนร่วมในสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในโลกมหัศจรรย์นี้เขาควรจะเป็นคนที่นึกถึงเขาควรจะใช้ชีวิตและทำให้ทุกวันมีค่าจนถึงที่สุดบางครั้งก็ยากแต่นั่นคือสิ่งที่ฉันจะทำ"
J. WILLARD กับ Richard & BILL ในสำนักงานของเขา แคลิฟอร์เนีย พ.ศ. 2518
J. WILLARD & ALICE ทบทวนแบบจำลองของ TWIN BRIDGES MOTOR HOTEL, CA พ.ศ. 2498